Powered By Blogger

วันจันทร์ที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2552

ทำบุญอย่างไรได้บุญสูงสุด..??

การทำบุญให้ได้บุญกุศล มี สาม ระดับด้วยกัน ซึ่งล้วนเป็นเรื่อง ปัจจัตตัง คือใครทำ ใครได้ ผลจะเกิดแก่ผู้นั้น
แล
1. การให้ทาน เช่นการตักบาตรพระ การบริจาควัตถุ สิ่งของ ต่างๆ(อามิสทาน) แก่ผู้อื่น ด้วยต้องการเห็นผู้อื่นพ้นทุกข์(เมตตาธรรม) ให้ความรู้ ชักนำผู้อื่น ไปในทางที่ดี เพื่อขจัดอวิชชา ในชั้นการให้ทานนี้ การให้ ธรรมะเป็นทานดีกว่า การให้ทั้งปวง (สัพพะทานัง ธรรมะทานัง ชิเนติ)

2. การรักษาศีล ยึดมั่นในศีล ในธรรม ศีล หมายถึงการทำให้บริสุทธิ์ ศีลเปรียบเสมือน "รั้วทางใจ" ที่ป้องกันรักษา การเบียดเบียนซึ่งกันและกัน ยิ่ง รักษาศีลมากข้อ ยิ่งได้กุศล เป็นการทำบุญที่ได้บุญสูงขึ้นอีกระดับหนึ่ง

3. การบำเพ็ญเพียร วิปัสสนา เจริญภาวนา ฝึกฝนจิตตนเอง เพื่อยกระดับจิตใจให้สุงขึ้น เรื่อยๆ ตลอดเวลา ให้จิตใจใสสะอาด ผ่องแผ้ว อันนี้เป็นหัวใจของพุทธศาสนา ของพุทธศานิกชน พึงประพฤติ ปฎิบัติ มุ่งสู่ความสงบจากภายใน จนในที่สุดสำเร็จ หลุดพ้น จากวัฎฎสงสาร ได้ อันเป็นบุญกุศลสูงสุด

เนื่องจาก ช่วงชีวิตคนเรานั้น สั้นมาก เฉลี่ย 70 ปี คนทั่วไป จึงไม่สามารถ บำเพ็ญเพียร ภาวนา ให้หลุดพ้น ได้ในชั่วชีวิตนี้ จึงต้องเวียนว่าย ตาย แล้ว เกิดใหม่ หลายภพ หลายชาติ ดั่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้า กว่าจะสำเร็จ หลุดพ้นได้ ต้อง ติดอยู่ในวัฎฎสงสารถึง 500 ชาติ

วันอังคารที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552

การพนันบนโลกออนไลน์(Online gambling)

คงมีคนน้อยคนไม่รู้จัก สถานที่เหล่านี้... ลาสเวกัส, แอตแลนติก ซิตี้, บ่อนเกนติ้ง ประเทศมาเลย์, หม่าเ๊ก๊า หรือ บ่อนเขมร และต่อไปในไม่ช้านี้ก็จะเปิดบ่อนระดับโลกที่ประเทศสิงคโปร์ อันเป็นที่สิงสถิตย์ของเหล่านักพนันหรือ ชอบเสี่ยงโชค แต่ในโลกที่กำลังแบนราบลงทุกลมหายใจเข้าออก เมื่อการพนัน ยกระดับอยู่บนโลกออนไลน์ ที่มีมูลค่าตลาดประมาณ 2 พันล้านเหรียญเฉพาะตลาด สหรัฐอเมริกาเมื่อปี 2001 และเพิ่มมากขึ้นเกือบเท่าตัวทุกปี(ช่วงปี 1977-2001) การพนันออนไลน์ สามารถนำบ่อนระดับโลกไปไว้ถึงในห้องนอนของคุณได้เลย แล้วอะไรจะเกิดขึ้น...

มูลค่าตลาดการพนันออนไลน์โลก

จาก ข้อมูลสถิติการพนัน ของ Dr. Jantz นับแต่ ปี 1975 อุตสาหกรรมการพนันเพิ่มขึ้น ไม่ต่ำกว่า 10 เท่า ทำกำไรให้เจ้าของบ่อน มากถึง 30 พันล้านเหรียญต่อปี (ประมาณ 1 ล้านล้านบาท) อเมริกันชน อย่างน้อย 15 ล้านคนส่อเค้าว่าจะติดการพนัน ที่น่าตกใจก็คือ เยาวชนอเมริกันเล่นการพนันเพิ่มขึ้น เด็กอายุ 14-18 ปี เล่นการพนัน 42-76% ไม่รูปแบบใดก็แบบหนึ่ง

เมื่อเดือนสิงหาคม ที่ผ่านมา ได้เกิดคดีอาชญากรรมระดับบุคคล อันเนื่องมาจาก การพนันบนออนไลน์ หน่วยงานของรัฐบาลกลาง (The Department of Treasury and Federal Reserve) จึงได้หยิบกฎหมายปี 2006 UIGEA--Unlawful Internet Gambling Enforcement Act) ที่ว่าด้วยขบวนการรับ-จ่ายเงินที่ไม่ถูกกฎหมายบนออนไลน์ ของสถาบันการเงิน มาใช้บังคับด้านการพนันออนไลน์ และจะมีผลบังคับใช้ใน วันที่ 1 มิถุนายน 2553 อีก ราว 6 เดือนข้างหน้า แต่ก็มีบางรัฐที่ยังไม่เห็นด้วย

ต่างจาก รัฐเคนตัํกกี้ ที่ วิ่ง สู้ ฟัด กับ เว็บการพนันบนออนไลน์มาตั้งแต่ปีสองปีที่แล้ว โดย ขอความร่วมมือจาก ผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ต (ISP--Internet Service Providers)บล๊อกเว็บไซต์การพนัน และบุกจับ ปิดเว็บไซต์การพนันออนไลน์ต่างๆ ได้มากกว่า 140 เว็บ

โดยแนวคิดในระบอบประชาธิปไตย ผนวกกับโลกที่กำลังแบนราบลงเรื่อยๆ เป็นเรื่องยากมาก ที่จะห้าม หรือปิดกั้น ไม่ให้ประชาชนทำอะไรในสิ่งที่ "สาวก" ในเรื่องนั้นๆ จะกระทำ ทำได้แค่ ทำให้เกิดความยุ่งยาก ไม่สะดวก ในการเข้าถึง ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ
1. ติดอาวุธที่สมองคนให้"ฉลาดเลือก" และ "กินดี มีสุข" หรือยัง?
2. การบริหารจัดการ จะทำอย่างไร ? จะบริหารจัดการได้อย่างไร ? ให้เป็นไปตามนโยบายสาธารณะที่ออกมา และ ทำให้เกิดผลข้างเคียงให้น้อยที่สุด เช่น คนที่ไม่พร้อม เด็ก เยาวชน หรือผู้เสียภาษีไม่มากพอ ให้เข้าถึงสิ่งเหล่านี้ได้ยากขึ้นเรื่อยๆ
3. ผลกระทบที่เกิดขึ้นจะเยียวยา หรือ แก้ไขอย่างไร ? อย่าให้เหมือนกับ ปัญหามาบตะพุต ที่คนคิดและทำ "เอาแต่เงิน" แต่ไม่สนใจ"ชีวิต"(มาเรื่องนี้ได้ไงอ่า..?)

สรุปได้ว่า รัฐ ต้อง "ตีกรอบ" หรือ "ขีดวง" ในเรื่องนั้นๆ ถ้าเป็นสิ่งที่ล่อแหลมต่อศีลธรรมอันดี หรือ กระทบต่อสังคมในวงกว้าง ก็จำกัดวงให้แคบ จำกัดพื้นที่ให้ "ผู้เล่น" อยู่ในที่ที่กำหนด เมื่อ"ผู้เล่น" อยากจะเล่นก็ต้องรับกฎเกณฑ์ที่เข้มงวด กฎหมายที่รุนแรง ควบคุม ดูแลกันเองในระหว่าง"ผู้เล่น"ด้วยกัน(self regulation) หากใครฝ่าฝืน ออกมาเล่นนอกพื้นที่ที่กำหนด ก็จะถูกลงโทษโดยเสมอเหมือนกันหมด และที่สำคัญ เจ้าพนักงาน เจ้าหน้าที่ ต้องบังคับใช้กฎหมายโดยเคร่งครัด และเสมอภาค (ฝันว่าจะได้เห็น)

"ใครใคร่ค้า ค้า ค้าช้าง ค้า ค้าม้า ค้า" บ่งบอกถึงเสรีภาพในการค้าขายของไทยตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหง

ดังนั้นสิ่งที่เจ้าหน้าที่รัฐ ทำมาแล้ว กำลังกระทำอยู่ และคิดจะกระทำในอนาคต จึัึงไม่สอดคล้องกับ ธรรมชาติของมนุษย์ ที่มีเสรีภาพในการเลือก แต่ต้องรับผลแห่งการกระทำของตัวเองในทุกกรณี



วันอาทิตย์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

ข่าวดีทางการเมือง "ชั่วคราว"

คุณทักษิณ เป็นคนเชื่อในตัวเลข ทางวิทยาศาสตร์ จากผลเอแบคโพลล์ ที่สำรวจออกมาก่อนหน้านี้ ที่ผม เคยเขียนถึง ไปแล้ว และแน่นอน คุณทักษิณ ก็ทำโพลล์เองด้วย ตัวเลขคงสอดคล้องกันในทุกๆโพลล์ ที่คะแนนนิยมในตัวคุณทักษิณ ตกต่ำลงอย่างมาก แต่ไปเพิ่มให้ นายก อภิสิทธิ์ ถึงกว่า 3 เท่าตัว จึงเป็นที่มาของ "ท่าที" ในการประนีประนอมทางการเมือง ตามข่าวนี้


ที่บอกว่าเป็น ข่าวดีทางการเมือง"ชั่วคราว" นั้น ก็เพราะ ราก หรือโครงสร้างของปัญหาระบบการเมืองไทย(ที่เน่าอยู่) ยังไม่ได้รับการแก้ไข ท่าที ต่างๆ ที่จะประนีประนอมกัน จึงเป็นแค่เพียงฉากหนึ่งใน ละคร เรื่อง "ฆาตรกรรมประเทศไทยเพื่อแย่งอำนาจ" ยังคงมีอยู่ต่อไป ชั่วลูกชั่วหลาน แน่นอน..... ถ้า

หากจะแก้ไขปัญหาทางการเมืองให้ได้อย่างยั่งยืนนั้น ต้องแก้ไขแบบบูรณาการ 3 ส่วนด้วยกัน เคยเขียนถึงไว้แล้ว นั่นคือ

2. เงินทุนทางการเมือง (money politics)
3. สื่อกระแสหลัก (mainstream media)

1. ระบบการคัดกรองนักการเมือง จะคัดคนดี มีจิตสำนึกใหม่ จิตสาธารณะ เสียสละ มี ความรู้คู่คุณธรรม เพราะเราต้องได้คนที่ดีมีคุณธรรมก่อน แล้วคนเหล่านี้จะไปสร้างระบบที่ดีเอง คัดเลือก คนอื่นๆ มาร่วมงานก็จะดีไปด้วย และเป็นเยี่ยงอย่างที่ดีให้เยาวชนด้วย

2. ส่วนเรื่องเงินทุนที่ใช้ทางการเมืองนั้น

2.1 รับบริจาค(political advocacy) เช่น ต้องไม่ให้รับบริจาคเิงินเกิน 10,000 บาทต่อรายต่อปี ไม่เกิน 50,000 บาทต่อนิติบุคคลต่อปี ควรจำกัดให้น้อย เพื่อให้...

2.1.1 นักการเมืองทำงานการเมืองจริงจัง(จะได้ไม่"เล่นการเมือง") ขายนโยบาย ขายแนวคิดให้ประชาชนในวงกว้าง เมื่อ คนมีความมุ่งมั่น ตั้งใจทำงานเพื่อส่วนรวมจริง กอรปกับ เสนอแนวความคิดที่ดีในการยกระดับคุณภาพชีวิต การศึกษาให้กับประชาชน อย่างเป็นรูปธรรม ไม่ได้ขายฝัน ประชาชนก็จะร่วมบริจาคเงินให้เอง นักการเมืองจะลงไปสัมผัสกับชาวบ้าน รับรู้ รับทราบปัญหา ในพื้นที่อย่างจริงจัง สม่ำเสมอ

2.1.2 หากยังคงให้นักการเมืองรับเงินบริจาคได้ถึง 30 ล้านบาทต่อราย ตามรัฐธรรมนูญ ปี 50 นั้น นักการเมือง แค่นั่งคุย กับ คนรวย หรือ บริษัทต่างๆ เพียงไม่กี่รายก็ได้เงินก้อนโตมา "เล่่นการเมือง" ได้แล้ว เมื่อนั้น นักการเมืองก็ไปทำงานสนอง ให้กับคนเหล่านั้นก่อน ออกนโยบาย หรือ ปกป้องผลประโยชน์ของกลุ่มคนเหล่านั้นก่อน โดยไม่สนใจนโยบายสาธารณะที่ดี ต่อประชาชนโดยรวม(ถ้าขัดผลประโยชน์นายทุนก็ไม่ทำ เช่นนโยบายภาษีที่เก็บจากคนรวย การคุ้มครองผู้บริโภค สัญญามาตรฐานต่างๆ ตลอดจนการเอาผิดลงโทษการไม่ทำตามมาตรฐานของการบริการต่างๆ ) พูดให้ชัดๆก็คือ เมื่อคนคนหนึ่งให้เงินใครเป็นล้านๆบาท ก็ต้องหวังผลตอบแทนกลับคืนอย่างที่เห็นๆ กันอยู่ ทำให้ประชาชนโดยรวมเสียหาย เสียผลประโยชน์ เพราะ ผลตอบแทนคืนนายทุนนี้ ก็ต้องเบียดบัง ผลประโยชน์จากประชาชน ไปให้นายทุน เช่นการประมูลโครงการโทรศัพท์เคลื่อนที่ 3 G และโครงการอื่นๆ ทำให้ประชาชนได้รับบริการที่ไม่ได้มตรฐาน หรือ ค่าบริการแพงกว่าที่ควรจะเป็น (เพราะนักการเมืองกินสินบนไปก่อนแล้ว)

2.1.3 นักการเมืองจะเกิดจิตสำนึกใหม่ ที่ต้องเสียสละเพื่อส่วนรวม ประชาชน(จำนวนมาก)ที่สละเงินให้เขาเหล่านั้นเข้าไปทำงานการเมือง นักการเมืองก็จะดื้อด้านน้อยลง รับฟังปัญหาประชาชนมากขึ้น และไม่ยึดติดในอำนาจ เก้าอี้ หรือผลประโยชน์ที่ไม่ควรได้

2.1.4 การเมืองไม่ได้ผูกติดอยู่กับคนรวย ใครๆก็สามารถได้รับเลือก ถ้ามีความมุ่งมั่น เสียสละ มีความรู้คู่คุณธรรม และแนวความคิดดี

2.1.5 นักการเมืองเป็นคนของประชาชนมากขึ้น เพราะ ไม่ใช่นายทุนเพียงไม่กี่รายให้เงินเขาไปทำงาน(เพื่อนายทุน) หากประพฤติตัวไม่ดี ไม่รู้จักหน้าที่ ไม่ทำงานเพื่อประโยชน์ของประชาชนอย่างแท้จริง ก็จะถูกประชาชนถอดออกเอง

2.2 เงินทุนส่วนตัว(his/her own money) ต้องจำกัดให้ใช้เงินตัวผู้สมัครเองให้น้อยที่สุด(โดยทั่วไปตัวนักการเมืองเองก็ไม่นิยมใช้เงินทุนตัวเองทำงานการเมืองอยู่แล้ว) เช่นให้ใช้เพียง ค่าสมัครรับเลือกตั้ง มันไม่ make sense หรอก ไม่ว่าจะใช้เงินตัวเองหรือเงินนายทุน ครั้งละ 20 ล้าน 30 ล้าน แล้วไม่คิด"ถอนทุน" ดังนั้นจึงควรห้าม หรือจำกัดการใช้เงินจะดีกว่า

2.3 ภาษีประชาชน (tax) ตามรัฐธรรมนูญปี 50 กำหนดให้พรรคการเมืองจะได้รับเงินจากภาษีประชาชน ผ่านทาง คณะกรรมการการเลือกตั้ง(กกต.) ตามสัดส่วนสมาชิกที่สมัครอยู่ในพรรคการเมืองทั่วประเทศ นอกจากนี้ตามแบบฟอร์มการเสียภาษีเงินได้ก็มีช่องให้ผู้เสียภาษีเลือกบริจาคเงิน(ที่เสียภาษี)ให้กับพรรคการเมืองใดได้ 100 บาท เงินเหล่านี้อาจกำหนดให้เพิ่มมากขึ้น ก็ได้ หรือ เิงินของผู้เสียภาษีเอง แล้วนำไปหักลดหย่อนภาษ๊ได้เต็มจำนวน

3. สื่อกระแสหลักจะต้องกล้าหาญ เสนอแนะ ตักเตือน ตรวจสอบ ขุดคุ้ย ตอกย้ำ ต่อท่าที ทัศนคติ ของนักการเมือง ที่ไม่มีจิตสาธารณะ หรือส่อไปในทางทุจริต สื่อกระแสหลักต้องมีสำนึกต่อประชาชนมากกว่าที่เป็นอยู่

เมื่อระบบการคัดกรองนักการเมืองทำงานได้ผล ก็เท่ากับได้คนดี มีความรู้คู่คุณธรรม(เป็นส่วนใหญ่) ซึ่งคนเหล่านี้ก็ไม่เล่นการเมืองแน่ ระบบก็จะทำงานได้ สิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อประชาชนก็จะได้รับการเอาใจใส่ อย่างจริงจัง ความไม่เป็นธรรมในสังคมก็จะค่อยๆ กลับคืนมา เมื่อคนดี ปกครองบ้านเมือง อะไรๆก็ดีขึ้นตามลำดับ

ขอเน้นย้ำว่า "ทัศนคติ"(attitude) "ท่าที" ของแกนนำทุกๆฝ่าย(ตัวซ้ำเติมปัญหา) รวมทั้งตัวนักการเมือง(ตัวปัญหา)เองในซีก พรรคประชาธิปัตย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แกนนำเสื้อสีต่างๆ โลกทัศน์ในเชิงประชาธิปไตย คับแคบ เป็นอย่างยิ่ง พวกแกนนำต่างๆ มองคนอื่น พวกอื่น เป็นผู้ร้ายไปเสียหมด พวกตัวเอง ทำดี ทำถูกต้องทุกอย่าง ยุแหย่ให้คนในชาิติเกลียดกัน ยุแหย่ให้เลือกข้าง แม้แต่ไปยึดสนามบิน ปิดสนามบิน ก็ยังคิดว่าถูกต้อง คนที่มีทัศนคติ ทำนองนี้ ทำงานสาธารณะไม่ได้เด็ดขาด โดยเฉพาะงานด้านการเมืองในระบอบประชาธิปไตย !!!

วันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

ข้อดีของประเทศที่ "ล้าหลัง" ด้านเทคโนโลยี

ในโลกที่แบนราบลงเรื่อยๆนี้ การเรียนรู้จาก ตัวอย่างที่ประเทศที่ประสบผลสำเร็จ หรือล้มเหลว ไม่ว่าจะเรื่องใดๆ เราสามารถนำมาประยุกต์ใช้ หรือ "กระโดดข้าม" เทคโนโลยี บางอย่างไปได้เลย และเลือกใช้เทคโนโลยีที่ดีในอนาคต เช่น ขนส่งมวลชนระบบราง รถไฟความเร็วสูง หรือ เทคโนโลยีโทรศัพท์เคลื่อนที่ 3 G หรือ 4G ดี หรือโครงสร้างพื้นฐาน อินเตอร์เน็ตบรอดแบนด์(Inertnet broadband) หรือ แม้กระทั่ง พลังงานสีเขียว(green energy) ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม แทนที่จะไปใช้โรงไฟฟ้าพลังนิวเคลียร์ เช่นพลังงานลม ที่ประเทศเรากำลังจะลงทุนขนานใหญ่ในอนาคตอันใกล้นี้ จะใช้เทคโนโลยีจากไหน เงินทุนจากไหน ทำได้ไม่ยาก ในปัจจุบัน มีบริษัทระดับโลกมากมายที่พร้อม จะลงทุน พร้อมเจรจากับเรา ในทุกเงื่อนไข

ทั้งนี้ถ้าได้คนดี ขึ้นมาสร้างระบบ ที่เป็นนโยบายสาธารณะของประเทศ (Finding philanthrophic talents who will make public policy road maps) อย่ามีนอกมีใน อย่ากินตามน้ำ ขอให้เม็ดเงินที่ลงทุน ให้ลูกหลานเราได้ใช้ประโยชน์ได้เต็มที่

ที่สำคัญอย่างยิ่งอีกประการหนึ่ง คือ การบริการที่ดี ที่เป็นสากล ที่ยึดถือประโยชน์สูงสุดของประชาชน หรือผู้ใช้บริการ อย่าให้บริษัทที่ได้งาน เอารัดเอาเปรียบผู้บริโภค อย่างที่เป็นอยู่ เพราะสิ่งเหล่านี้ ยิ่งซ้ำเติมความไม่เป็นธรรมในสังคม ความห่างของคนรวย-คนจน จนได้ชื่อว่า "คนรวยซื้อ...ได้ของดีราคาถูก คนจนซื้อ....ได้ของแพงและไม่มีคุณภาพ" ระบบทุนนิยมเสรี จะดีกว่าระบบอื่นก็ต่อเมื่อ สร้างความเป็นธรรมในสังคมให้เกิดขึ้นให้ได้ ไม่ใช่ปล่อยให้ ทุนนิยมกักขฬะ ครองเมืองอย่างปัจจุบันนี้ แล้วเงินเหล่านี้ก็จะไหลวนลงสู่การเมืองเน่าๆ ได้คนเน่าๆ ไปสร้างระบบเน่าๆ สนองทุนนิยมกักขฬะ เป็นวงจรอุบาทว์(vicious circle) อย่างทุกวันนี้

วันศุกร์ที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

หมดยุคแล้ว... การวิเคราะห์การเมืองแบบ "เอามัน"

รายการ คุยนอกทำเนียบ ทางช่อง สทท. มี คุณวีระ ธีรภ้ทรานนท์ เป็นผู้ดำเนินรายการ คุยกับ อ. สุขุม เฉลยทรัพย์ รองอธิการบดี มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต ในหัวข้อ "มองการเมืองไทย ปี 53" อ. สุขุม วิเคราะห์เป็นฉากๆ สมมุติว่า อ. สุขุม วิเคราะห์ได้ถูกต้องหมดทุกอย่าง แล้วยังไง..?ประเทศชาติประชาชน ได้อะไร ? กะการเล่นเกมของนักการเมือง ที่สะท้อน ถึงผู้วิเคราะห์ ว่า ไม่ได้ใส่ใจความถูกต้อง ดีงาม หน้าที่ที่ควรทำของบรรดานักการเมือง คุณวีระ ก็เช่นกัน มองเห็นว่า การต่อรองอย่างที่นักการเมืองกระทำกันอยู่ เป็นสิ่งดีงาม ถูกต้องแล้ว อย่างนั้นหรือ? จริงอยู่ นักการเมืองเป็นแบบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรมานานแล้ว ท่าที ท้ศนคติ ของสื่อกระแสหลัก แบบนี้มิใช่หรือ ที่ ประเทศชาติ "เดี้ยง" อย่างที่เป็นอยู่นี้ เพราะ แทนที่สื่อจะตำหนิ พฤติกรรมเหล่านักการเมือง ที่ "เล่นการเมือง" ไม่ได้ "ทำงานการเมือง" นักการเมืองก็เลยคิดว่า สิ่งที่ทำอยู่นี้ดีแล้ว ถูกแล้ว ไม่เห็นมีใครว่าอะไร ก็ทำต่อไป
อ. สุขุม เฉลยทรัพย์

ยังมีรายการทางการเมือง อีกหลายรายการที่เข้าข่ายนี้ เช่น คอข่าว ทางช่อง 7 หลังเที่ยงคืน ทีี่่มี คุณพิสิทธิ์ คุณพิษณุ คุณปานระพี ดำเนินรายการ ....น่าเบื่อมาก คิดแบบเดิมๆ
ถ้าจะวิเคราะห์การเมืองแบบนี้ อย่าออกสื่อเลยครับ เปลืองเนื้อที่ีข่าว สิ้นเปลืองเวลา ไม่ได้สร้างสรรค์อะไรเลย นอกจาก คนพูด "ปากมัน น้ำลายแตกฟอง" ถ้าวิเคราะห์ถูกต้องก็เก่งแค่คนพูด(แต่ทำไม่ได้) แต่ประชาชนไม่ได้อะไร นอกจาก น่าเบื่อหน่าย สร้างปทัสถานแนวคิดทางการเมืองที่ไม่ถูกต้อง ควรตำหนิ นักการเมือง ที่ "เล่นการเมือง เล่นเกม" มากกว่า และหาวิธีเสนอแนะที่สร้างสรรค์ จะดีกว่า

วันพุธที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

รายการ ลงเอยอย่างไร ทางทีวี ช่อง สทท

รายการนี้ มีคุณ เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง เป็นพิธีกร ได้เชิญ คุณ คำนูญ สิทธิสมาน และ รมต.ต่างประเทศ กษิต ภิรมย์ ร่วมรายการ ในหัวข้อ "ความสัมพันธ์ไทย เขมร" ทีวีช่องนี้เป็นเครื่องมือรัฐบาล ในการประชาสัมพันธ์ผลงานรัฐบาล และ เชื้อเชิญผู้คนที่มีแนวคิด หรือทัศนคติ "ไม่ญาติดี" กับฝ่ายตรงข้าม มาออกรายการ แล้วก็เิ่ริ่ม "ตอกลิ่ม" วิพากษ์ วิจารณ์ ฝ่ายตรงข้าม ยกยอฝ่ายเดียวกันเอง ไม่ว่าใครมาเป็นรัฐบาล ทุกยุค ทุกสมัย ก็ทำเช่นเดียวกันนี้ ทำไมไม่คิดทำงานให้ดี ใช้เงินภาษีประชาชนให้คุ้มค่า สูงสุด ดูแลทุกข์ของประชาชนอย่างจริงใจ จริงจัง ขจัดความไม่เป็นธรรมในสังคมที่มีอยู่ เรื้อรังอยู่ให้ลดน้อยลงไป ไม่ต้องออกมาโฆษณาชวนเชื่อ หลอกล่อให้ผู้อื่น คล้อยตาม เชื่อถือ แล้วทำลายความน่าเชื่อถืออีกฝ่ายหรอก น่าสะอิดสะเอียน ในท่าทีและทัศนคติของคนเหล่านี้ แล้วมาบอกว่า จะสร้างความสมานฉันท์ในชาติ แบบนี้เค้า่เรียกว่า ฉวยโอกาสโฆษณาชวนเชื่อ เพื่อชิงมวลชนอย่างน่าละอาย วิธีคิดแบบนี้เป็นความ"ด้อยปัญญา"ของนักการเมือง หรือ คนที่มีทัศนคติ ทำนองนี้ โดย พูดกรอกหู ด้วยข้อมูลของตัวเอง ไปเรื่อยๆ เหมือนนักเชียร์เพลงลูกทุ่งตามคลื่นวิทยุ ที่พยายามเปิดเพลงที่ได้"ค่าเชียร์" บ่อยๆ จนติดหูผู้ฟัง ไม่ได้ผลแล้วในโลกที่กำลังแบนราบลง ที่ประชาชนมีทางเลือกรับข้อมูล ข่าวสาร เข้าถึงข้อมูลจากที่ไหนก็ได้ เมื่อใดก็ได้ ช่องทางไหนก็ได้
คำนูณ สิทธิสมาน

ความคิด เยี่ยงนี้ หรือทัศนคติแบบนี้ ฝังอยู่ในหัวของนักการเมืองไทยทุกคน คือคับแคบ คิดว่าตัวเองมีอำนาจแล้ว ทำได้ทุกอย่าง ไม่ต้องอาศัยใครอื่นช่วยเหลือ แนะนำ หรือ กลัวว่า ยอมรับความคิดเห็นจากพรรคฝ่ายค้านแล้ว จะเสียศักดิ์ศรี นักการเมืองไทย ไม่ยอมรับรู้ ไม่ได้ตระหนักเลย ว่าโลกที่กำลังแบนราบลงทุกขณะนี้ ยิ่งต้องอาศัยความร่วมมือ ผนึกกำลัง กันคิด ทำ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตที่ดียิ่งๆขึ้น ให้กับประชาชน ให้โอกาส ส่งเสริม ผู้คนได้เรียนรู้ ศึกษา อย่างกว้างขวาง ทั่วถึง และกระหายที่จะเรียนรู้ เพื่อเปลี่ยนแปลงประเทศ เรา โลกของเราไปสู่สิ่งที่ดีกว่าเดิม น่าอยู่อาศัยกว่าเดิม โลกเดี๋ยวนี้ไปถึง การเปิดรับความร่วมมือ องค์ความรู้จากภายนอก (open collaborative network) เพื่อนำมาเสริมสร้างเป็น เป็นพลังภายใน แล้วนำไปบูรณาการ แก้ไขปัญหาที่ยากๆ ให้สำเร็จประโยชน์

วันอังคารที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

สื่อกระแสหลักต้องมีความรับผิดชอบต่อประชาชนมากกว่านี้

ทำไม... ต้องเป็นสื่อกระแสหลัก(mainstream media)(ได้แก่ ทีวี วิทยุ สื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ) ก็เพราะสื่อกระแสหลักสามารถเข้าถึงผู้คนจำนวนมากๆ หรือพูดให้ชัดก็คือ เป็นที่นิยมของผู้คนทั่วไป สื่อเหล่านี้จึงสามารถ ชี้นำผู้คนไปในทางที่ถูกก็ได้ ผิดก็ได้(โดยการเพิกเฉยต่อข่าวนั้นๆ หรือไม่ให้ความสำคัญมากเพียงพอ หรือ ร่วมด้วยเลย) สื่อกระแสหลักไทยมีสำนึกน้อยไป ถึงหลักคุณธรรมแห่งความดีงาม ที่สังคมต้องยึดถือ หรือผลประโยชน์ของประเทศชาติ ประชาชน มาก่อนสิ่งอื่นใด

กองบรรณาธิการข่าวต้องคัดเลือก เนื้อหาข่าวที่จะกระทบแ่ก่ประชาชนในวงกว้าง ความไม่เป็นธรรมในสังคม ลงในพื้นที่ที่เด่นๆ และเกาะชิด ติดตาม ตอกย้ำ เนื้อหานั้นๆ จนกว่าประชาชน สังคมโดยรวมได้ตระหนัก ถึงความไม่ดีงาม ความไม่ถูกต้อง ของผู้กระทำที่เป็นเยี่ยงอย่างที่ไม่ดี หรือ ทำให้สังคมโดยรวมเสียหาย เช่น การโกงกิน (ตามน้ำ ทวนน้ำ) การฮั้วประมูล นักการเมืองไร้จิตสำนึกในหน้าที่ความรับผิดชอบต่อประชาชน ไม่เข้าประชุมสภา "เ่ล่นการเมือง" มากกว่า "ทำงานการเมือง" ซื้อเสียง ฯลฯ สื่อกระแสหลัก ต้องจุดกระแสให้คนเหล่านั้นได้รับผล โทษทัณฑ์ จากกฎหมายบ้านเมือง หรือ กระแสสังคม ลงโทษ เช่น คน ทุจริต โกงกิน ก็จะถูกชาวบ้านเกลียดชัง ไปอยู่ที่ไหนก็ไม่มีใครต้อนรับ แต่ปัจจุบัน กลับกลายเป็นค่านิยม กลายเป็นคนเก่งที่โกงได้ รวยได้เพราะโกงกิน ค้าของผิดกฎหมาย คุมบ่อน เป็นคนมีหน้า มีตาในสังคม สังคมบิดเบี้ยวหมดสิ้นแล้ว

คุณสรยุทธ์ นักจัดรายการทางทีวี มักพูดเสมอๆ ว่า "ให้ประชาชนใช้วิจารณญาณเอง" พูดแล้วเหมือนดูดี มีความรับผิดชอบ ให้เกียรติผู้ชมรายการ แต่แท้จริงแล้ว ไม่รับผิดชอบอะไรเลย โยนความรับผิดชอบไปให้ประชาชน คิดเอง ซึ่งแต่ละคนก็ทัศนคติต่างกันมากมาย โดยที่ตัวเองทำตัวเป็นกระบอกเสียง รายงานข่าวตามข่าวหนังสือพิมพ์ ฉบับต่างๆ คุณสรยุทธ์ก็เต้าข่าวไป อ่านข่าวไป มิได้กล้าหาญบอกกล่าว ตักเตือน นักการเมืองที่สร้างความเสียหายแก่บ้านเมือง ทำสิ่งที่ไม่เหมาะสม ไม่ได้นำหลักคุณธรรม ความดีงาม มาเทียบเคียงให้เห็น ถนัดแต่ให้คู่กรณีออกมาแก้ตัว สร้างความชอบธรรมให้กับตัวเอง สร้างภาพ สร้างความสับสนมากกว่า สังคมไทยยังไม่เติบโตเป็นผู้ใหญ่มากพอ ความแตกต่าง เหลื่อมล้ำกันในสังคมยังมีอยู่มาก

ถ้าผมนำยา 10 ชนิด ไม่รู้ว่าเป็นยาอะไรบ้าง (อาจมียาพิษอยู่ด้วย) แล้วให้คุณสรยุทธ์รับประทานแก้ปวดหัว แล้วบอกว่า คุณสรยุทธ์ "ใช้วิจารณญาณ" เอาเองนะ ถามว่า คุณสรยุทธ์ จะสับสนหรือไม่? จะกล้ารับประทานยา หรือไม่ ? ทำนองเดียวกัน กับข่าวสารต่างๆ เพราะ มันไม่มีมาตรฐาน ข่าวสาร มีทั้ง ข่าวลวง ข่าวหลอก ข่าวลือ ข้อเท็จจริง ความซับซ้อนของข่าว ต้นตอแหล่งข่าว เจตนาของผู้ให้ข่าว และที่สำคัญ ข่าวสารมีมากมายเหลือเกิน คนทำหน้าที่คัดเลือกเนื้อหาข่าว ที่จะนำเสนอ ต่อประชาชน ต้องสังเคราะหฺ์ฺ เป็น สังเคราะห์ข่าวเก่ง จะได้ไม่ตกเป็นเครื่องมือ หรือถูกหลอกใช้ (หรือ สมยอมกัน สมคบกัน บิดเบือนโดยปล่อยให้คนทำผิดได้แถลงข่าว พูดออกสื่อ สร้างภาพ อย่างอิสระ ) สื่อที่ดี ต้องถามตัวเองเสมอๆ ว่า ชิ้นข่าวนั้นๆ สังคมโดยรวมได้อะไร หลักคุณธรรมความดีงาม อยู่ตรงไหน

กรณีคุณ นาธาน โอมาน นักร้อง นักแสดง โดนสื่อกระแสหลัก "ยำใหญ๋" จนแทบแทรกแผ่นดินหนี ถ้า สื่อกระแสหลัก มีสำนึกรับผิดชอบ ทำงาน เกาะชิด ติดข่าว ขุด คุ้ย ข่าว เหมือนกระทำกับคุณ นาธาน โอมาน แต่เป็นนักการเมือง ข้าราชการ คณะกรรมการองค์กรอิสระ หรือใครก็ตามที่มีหน้าที่รับผิดชอบกับนโยบายสาธารณะ ที่มีแนวโน้ม ท่าที หรือ ทำให้บ้านเมืองเสียหาย บ้านเมืองไทยจะไม่เสื่อม มากเท่านี้ จะไม่วุ่นวาย สบสน มากมายเท่านี้แน่ เพราะคนเหล่านี้ เมื่อกระทำเรื่องเสียหายย่อมมีผลกระทบในวงกว้าง

นายลี กวนยิว อดีตนายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ บริหารประเทศสิงคโปร์ อยู่ 32 ปี ก่อนหน้านี้เคย นำชาวสิงคโปร์ร้องเพลงชาติมาแล้ว 3 ชาติ (God save the queen : เพลงชาติ อังกฤษ, Kimi ga yo : เพลงชาติญี่ปุ่น และ Negaraku : เพลงชาติมาเลย์) ปัจจุบัน ร้องเพลง Mujarah singapura เป็น เพลงชาติสิงคโปร์เอง นายลี เคยพูดไว้ทำนองว่า "เราต้องได้คนดีมาก่อน แล้วคนดีจะเข้ามาสร้างระบบที่ดีเอง"

การจะได้คนดีมาทำงานเพื่อส่วนรวมนั้น ก็ ควรใช้ ระบบการคัดกรองนักการเมือง ครับ

ทำไมพระสงฆ์ ถึงถือศีล 227 ข้อ ตามพุทธบัญญัติ ทำไมไม่ถือแค่ ศีล 10 หรือศีล 8 ข้อก็เพียงพอ? พระพุทธองค์ทรงทราบดี พระสงฆ์เปรียบเสมือนเป็นตัวแทนพระองค์ คอยเผยแผ่พระศาสนา หากพร่องในศีล 227 ข้อ ชาวบ้านจะขาดศรัทธาได้ จะเป็นอุปสรรค์ต่อการเผยแผ่ศาสนา นักการเมืองก็เช่นกัน ควรจะมีข้อห้าม หรือข้อจำกัด หรือมีคุณสมบัติที่เหนือกว่าบุคคลธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จิตจริยธรรม ความเสียสละ สำนึกต่อส่วนรวม นี่ถือเป็นมาตรฐานหนึ่ง อย่าให้คนเข้าสู่การเมืองง่ายอย่างเช่นปัจจุับัน แล้วปัญหาต่างๆจะค่อยๆหมดไปเอง ปัญหาที่ยากก็จะง่าย เพราะช่วยกันคิด ช่วยกันทำ ปัญหาที่ง่ายก็ หดหายไป

ต่อไปอาจต้องมีเกณฑ์ตั้งให้ผู้ที่จะทำงานการเมืองต้องอย่างน้อย มีศีล 5 ครบ โดยเฝ้าติดตาม ประวัติ ชีวิตส่วนตัวจากอดีต ยัน ปัจจุบัน แล้วมีการรายงานผ่านเว็บเซอร์วิส หรือ เว็บกลาง ที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ อย่างง่ายๆ